Παράδοση

Πολύπλευρη και πολυδιάστατη. Χιλιάδες απόψεις και όψεις μιας εννοίας που βιώνει σε καθημερινή βάση την ζωή και τον θάνατο της. Εκθειάζεται και κατακερματίζεται σε κάθε ανθρωπινή έκφραση με τρομακτικό τρόπο. Σαν άλλος Άτλας προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της υπό το βάρος της ιστορίας του πολιτισμού , με την σύγχρονη ζωή που επιβάλει ο δυτικός τρόπος σκέψης να μεγαλώνει βίαια και επιβλητικά το φορείο στου ώμους της.

Τι είναι όμως η ‘παράδοση’.

Ετυμολογία [<αρχ. Παράδοσις < παραδίδωμι ] Περάν από τις πρακτικές έννοιες της λέξης όπως , τακτική διδασκαλία μαθήματος, δόσιμο πράγματος στον δικαιούχο, υποταγή ηττημένου κτλ. Υπάρχει και ένας άλλος εννοιολογικός ορισμός που λέει ότι παράδοση είναι «Το σύνολο των υλικών, πνευματικών, ηθικών, και γενικότερα πολιτιστικών στοιχείων του παρελθόντος που αποθησαυρίστηκαν μέσα από την ιστορική διαδρομή ενός λαού και συνθέτουν την πολιτιστική φυσιογνωμία και την εθνική ταυτότητα του, μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά με τον προφορικό ή το γραπτό λόγο και συμβάλλουν στην πολιτιστική εξέλιξη, με προϋπόθεση την προσαρμογή τους στην εκάστοτε κοινωνική πραγματικότητα και τη δημιουργική αξιοποίησή τους»

Τι γίνεται όμως όταν η κοινωνική πραγματικότητα απορρίπτει την παράδοση ή όταν η ίδια η παράδοση αρνείται πεισματικά να προσαρμοστεί στη νέα τάξη πραγμάτων? Γινόμαστε μάρτυρες ή και σε κάποιες περιπτώσεις στρατιώτες σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στο πριν και το μετά. Μια αέναη πάλη του παλιού και του σύγχρονου σε ένα πεδίο μάχης στο οποίο θα δούμε να παλεύουν το καΐκι με το κότερο, ο γάιδαρος με το παλετοφόρο, το βορινό παράθυρο με το air condition,το γράμμα με το messenger , το κρασί με το mojito, η πατινάδα με το facebook , η αλάνα με το tablet και χιλιάδες άλλα .

Και όπως κάθε εμφύλιος πόλεμος έτσι και αυτός δεν θα έχει νικητή. Μονάχα απώλειες.. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στρατόπεδο σε αυτή την μάχη. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι όλες οι παραδόσεις , τα ήθη και τα έθιμα που κληρονομήσαμε ήταν άψογα ή τέλεια. Όπως επίσης και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η εξέλιξη και ο εκσυγχρονισμός των κοινωνιών είναι μια καθαρά θετική έννοια. Αν δεν κοιτάξεις πίσω πως θα πας μπροστά?

 Προσωπικό στοίχημα και συνάμα υποχρέωση του καθενός  να βάλει ένα λιθαράκι στην ξερολιθιά της παράδοσης με τις πράξεις του. Ο χρόνος , υπομονετικός δικαστής, θα βγάλει την ετυμηγορία του και αυστηρά θα τιμωρήσει τις πράξεις αλλοίωσης και προσβολής της ταυτότητας του λαού και με βροντερή φωνή θα αθωώσει τις πράξεις ευγένειας και σεβασμού των ηθών. Ας ψάξει ο καθένας μας βαθειά μέσα του να βρει τις αξίες και τις διδαχές που του παραδόθηκαν.

Και αν δεν βρεις πολλά μην αποθαρρυνθείς. Στο χέρι σου είναι να μάθεις , να αναζητήσεις και να βρεις πολλά για την κοινωνικοπολιτιστική σου κληρονομιά. Με δίκαιη αυτοκριτική να προβληματιστείς για τις πράξεις σου και με ωριμότητα και σύνεση να χαράξεις την πορεία σου ώστε να μπορείς και εσύ με τη σειρά σου,  να παραδώσεις αξίες και ήθη στους συνεχιστές σου.

συγγραφή Πρωτονοτάριος Εμμανουήλ